Χρεωκοπημένα όνειρα - ποίηση Μοσχόπουλου Γεράσιμου
Στάζει αίμα η πένα που σου γράφω,
μαλλιά κουβάρια γίναμε τον Αύγουστο του τότε,
εγκλωβισμένος εγώ σε υποσχετικές επιστολές
που δόθηκαν χωρίς να γνωρίζω τον κάλπικο ορίζοντα
μπροστά μου.
Ήθελα να ελπίζω σε εύκολες συνταγές,
που φτιάχνονται σε λίγα λεπτά,
που δεν μοχθεί το μέσα σου
για να σκιρτήσεις.
Χίλιες φορές άλλο δρόμο τράβαγες
και γύρναγες πάλι πίσω,
χωρίς ν’ αλλάξεις ρότα,
μα τα συντρίμμια μέσα μου
τα ρώτησες αν θέλουν
πάλι να σε δουν;
Είχες διδακτορικό στο ψέμα,
αγάπη μου,
αν και δεν σπούδασες ποτέ.
Κι εγώ μετά από τόσα δάνεια
ερώτων και αντιπαροχές χαδιών,
πόση πίκρα έπρεπε να βιώσω
για να συνειδητοποιήσω
ότι ήταν προεξοφλημένη
η χρεωκοπία
των ονείρων μας;
Μα τώρα, Σεπτέμβριος συν δύο
κι έχω χαράξει άλλη πλεύση.
Η βάρκα που είμαι τώρα
πλέει στα ανοιχτά,
χωρίς θολά νερά,
μήτε μας τυραννά κάποιος Κέρβερος
κι όταν οι καταιγίδες φανούν,
αράζουμε στο απάγκιό μας...
Μοσχόπουλος Γεράσιμος
Το ποίημα αυτό δημιουργήθηκε με αφορμή την ευγενική πρόσκληση της μπλόγκερ Μαρία Νικολάου και την πρόσκλησή της μπορείτε να την βρείτε εδώ.
.webp)
Καλημέρα! Σ΄ ευχαριστώ για τη γρήγορη ανταπόκριση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντα θα υπάρχει μια ματαιότητα τον Αύγουστο, ένα είδος προδοσίας. Ο Σεπτέμβρης βαδίζει πιο σταθερά. Ίσως όμως χωρίς πάθος.
Σε ευχαριστώ Μαρία για το σχόλιό σου! Καλημέρα! Μου άρεσε η πρόσκλησή σου! Είμαστε γειτονάκια-συνμπλόγκερς πλέον! 😊
ΔιαγραφήΚαλησπέρα αγαπητέ Γεράσιμε. Χαίρομαι, που γνώρισα το δικτυακό σου σπιτικό και με αφορμή το κάλεσμα της Μαρίας, έρχομαι σε επαφή με το έργο σου, τα δημιουργήματα και την ποίησή σου. Χαίρομαι να γνωρίζω ανθρώπους που λειτουργούν, αναπνέουν λογοτεχνικά. Το ποίημα είναι πολύ όμορφο και μέσα από το αδιέξοδο μιας σχέσης τον Αύγουστο, έρχεται θετικός ο Σεπτέμβρης να δώσει φως.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνεχίζουμε αγαπητέ φίλε.