Λογοτεχνική Συντροφιά, το ιστολόγιο!

Σημαντικές δημοσιεύσεις

Εικόνα που συνοδεύει το βιβλίο Αύγουστο μήνα γυναίκα μου δεν σε ξέρω

Αύγουστο μήνα, γυναίκα μου δεν σε ξέρω: Βιβλιογνώμη του Γεράσιμου Μοσχόπουλου

Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για έναν συγγραφέα που τον θεωρώ τον "λογοτεχνικό πατέρα μου". Σίγουρα οι περισσότεροι που με γνωρίζετε θα έχετε διαβάσει έστω κάποιο ποίημα. Όμως έχω γράψει και περίπου 50 διηγήματα και λίγα παραμύθια και μια νουβέλα. Κατά 99,99% το περιεχόμενό τους ήταν χιουμοριστικό. Αυτό που θέλω να πω επειδή έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του Ακίλε Καμπνίλε που εκδόθηκαν στην Ελλάδα, ότι επηρέασε τον τρόπο γραφής μου.

Εικόνα που συνοδεύει το ποίημα Ζητείται ελπίς του Γεράσιμου Μοσχόπουλου

Ζητείται Ελπίς - ποίηση του Γεράσιμου Μοσχόπουλου

Ζητείται Ελπίς Οι δαίμονες δραπέτευσαν και βρίσκονται εδώ. Βιάσαν την Ζιζέλ ξανά, σκοτώσανε τον Παύλο. Οιδίποδας θα γίνω πια, τίποτα να μην δω. Μες σε λαβύρινθο θα ζω, σε κάποιο κύκλο φαύλο. Οι άγγελοι πεθάνανε. Προστάτες μόνο ζουν. Μετρούν ακόμη μνήματα στα Τέμπη και στο Μάτι. Εκείνοι που μας σκότωσαν, μας σώσανε, θα πουν. Δεν γίνεται να ζεις σαν τον ραγιά κι επαναστάτη.

Εικόνα εξώφυλλο του βιβλίου 4 ενοχές του Χάρη Μελιτά

Βιβλιογνώμη στις “Τέσσερις ενοχές” του κ.Χάρη Μελιτά. Γράφει ο Μοσχόπουλος Γεράσιμος

Πρώτα θα σχολιάσω τον τίτλο. Ως γνήσιος μεταμοντέρνος ποιητής ο κ. Χάρης Μελιτάς κάνει ένα λογοπαίγνιο με τις τέσσερις ενοχές με τις τέσσερις εποχές, υποννοώντας ότι οι ενοχές είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Η ποιητική συλλογή χωρίζεται σε 4 υποενότητες, όπως γράφει και ο ίδιος ο ποιητής στο βιβλίο του. Η πρώτη υποενότητα αναφέρεται στο εγώ, η δεύτερη στην κοινωνική ανισότητα, η τρίτη στο ερωτικό ανεκπλήρωτο και στην τελευταία αναμετριέται με την ποίηση πάντα με την σεμνότητα που τον διακατέχει.

Εικόνα που συνοδεύει το ποίημα Φυλακισμένος

Φυλακισμένος - ποίηση Γεράσιμου Μοσχόπουλου

«Φυλακισμένος» Καλή ανάγνωση. 🌹 Φυλακισμένος στέκομαι βαθιά μες στο κορμί μου. Σαν να μιλήσω προσπαθώ, μ’ άχνα εγώ δεν βγάζω. Το σώμα μου που έγινε επίγεια φυλακή μου. Παρατηρώ το παρελθόν σαν φιλμ πια και τρομάζω. Μου φαίνεται δεν είμαι ‘γω που κάθομαι μαζί σας. Άλλος αυτός που γέρασε και βλέπω στον καθρέφτη. Αισθάνομαι πως έζησα ζωής παραγραφείσας. Το όνειρο παράδεισου στα βράχια μάλλον πέφτει.