Δουλεύω νύχτα φίλε μου - Ποίηση Γεράσιμου Μοσχόπουλου

 

Δουλεύω νύχτα φίλε μου

Εμπνευσμένο από αφηγήσεις του Σπυρίδωνος.

Δουλεύω νύχτα φίλε μου κι έχω δει αρκετά.

Γυναίκες που ερχόντουσαν γι’ αυτόγραφό τους τάχα.

Στο καμαρίνι μπαίνανε, ολίγον στα κλεφτά,

γι’ αμαρτωλά, εφήμερα, πικρά φιλιά μονάχα. 

Δουλεύω νύχτα φίλε μου και νιώθω κουρασμένος,

απ’ όσα έκανα εκεί για να επιβιώσω.

Λόγια πολλά μου έλεγε ο κάθε τρελαμένος,

τις πράξεις όμως κοίταζα για να τον δικαιώσω.

Δουλεύω νύχτα φίλε μου, μπορώ να ξεχωρίζω,

κακοτοπιές και δύσκολους ανθρώπους που πλανεύουν.

Παιχνίδι μες στην έδρα μου σαν μπάλα το ορίζω

γι’ αυτούς που παίζουν ύπουλα και με υπομονεύουν.

Δουλεύω νύχτα φίλε μου, μην το ξεχνάς ποτέ.

Δεν είναι μειονέκτημα το σκότος ουρανέ. 

Γεράσιμος Μοσχόπουλος

Αν θέλετε να διαβάσετε κι άλλα ποιήματα του Γεράσιμου Μοσχόπουλου, πατήστε εδώ.