Προσμένω - ποίηση Γεράσιμου Μοσχόπουλου
Προσμένω
Ο Ιησούς περπάτησε κάποτε στο νερό.
Κάποιοι τον δίκασαν ξανά για τα δεινά του κόσμου.
Το μόνο που κατάφερα, να πλέω σαν μωρό
για των πολέμων τ’ άσχημα να τα βιώνω εντός μου.
Ο Ιησούς θεράπευσε τυφλούς εκ γενετής.
Οι ρασοφόροι πίστεψαν πως τον Θεό προσβάλλει.
Κατόρθωσα να ‘θελοτυφλώ για τ’ άσχημα της γης.
Αντί ν’ υψώσω μπόι μου, αδειάζω το μπουκάλι.
Ο Ιησούς συγχώρεσε τ’ Ιούδα το φιλί.
Σταυροφορίες γίνανε ακόμη στ’ όνομά Του.
Πόσους ανθρώπους πρόδωσα; Το νοιώθω σαν πληγή.
Δεν το πιστεύω, κέρδισε, παιχνίδι του θανάτου;
Ο Ιησούς σταυρώνεται ακόμη σιωπηλά.
Προσμένω σαν τον θεατή ανάσταση ξανά.
Γεράσιμος Μοσχόπουλος
Αν θέλετε να διαβάσετε και άλλα ποιήματα του Γεράσιμου Μοσχόπουλου, μπορείτε εδώ.

Γεράσιμε καλησπέρα και καλό μήνα. Σε μια βαθιά ανθρώπινη σκέψη και στοχασμό σε βλέπω σήμερα, φίλε μου σε ένα ακόμα ωραιό σου ποίημα. Η θρησκευτική συνείδηση είναι παρούσα όχι στερεότυπη ή ως ταμπέλα αλλά σαν βίωμα σκέψης και αναφοράς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο φίλε μου.
Μου αρέσει που πάντοτε σχολιάζεις όχι μόνο εύστοχα αλλά κι ως προς το συνολικό νόημα. Σε ευχαριστώ διαδικτυακε συνοδοιπορε κι φίλε Γιάννη.
ΔιαγραφήΠολύ όμορφο Γεράσιμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Μαρία!
ΔιαγραφήΜε πολλούς προβληματισμούς το ποίημά σου Γεράσιμε. Και ο παραλληλισμός του Ιησού με σένα, δηλ με καθένα από μας είναι δυνατός. Αλλά κυρίως υποδηλώνεις την απραξία μας για να αλλάξουμε τα πράγματα. Συγκλονιστικό! Ας προσμένουμε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα Γεράσιμε
Σε ευχαριστώ Άννα για την διεισδυτική σου ματιά στο ποίημα!
Διαγραφή