Είμαι μονάχα... - ποίηση Γεράσιμου Μοσχόπουλου

 


Είμαι μονάχα… 


 


Δεν είμαι μπόρα ή βροχή που σε χτυπά με μένος. 


Δεν είμαι δάκρυα προσευχής αλλόθρησκου Θεού. 


Δεν είμαι στάλα του νερού και νιώθω διψασμένος. 


Είμαι λυγμός στο βογγητό δεκάμηνου μωρού. 


 


Δεν είμαι τ’ Αίολου ασκός που διώχνει Οδυσσέα. 


Δεν έσπειρα καταστροφή σαν το τυφώνα Σάντι.   


Δεν πέταξα στους ουρανούς σε ύψη αβυσσαλέα. 


Είμαι ανάσα στο ζερό σαν του Μαχάτμα Γκάντι. 


 


Δεν είμαι πυρ εξώτερο στην κόλαση του Δάντη. 


Δεν είμαι λαίλαπα φωτιάς σε θέρος ασφυκτικό. 


Δεν κάνω άνθρακα εγώ σε ζηλευτό διαμάντι. 


Είμαι κερί σε άβυσσο που θε’ τ’ ήλιου μερτικό. 


 


Δεν είμαι του Εγκέλαδου ρωγμή μέσα στον τοίχο. 


Δεν είμαι χρόνου πορθητής, η πιο παλιά ελιά. 


Δεν είμαι εκκωφαντική σιωπή μέσα στον στίχο. 


Δεν είμαι ρόδο προσμονής, μα χόρτα στα σπαρτά. 


 


Δεν είμαι μάνας το φιλί ή χάδι του πατέρα. 


Δεν είμαι του Πρεσβύτερου, στερνή του προσευχή. 


Δεν είμαι πρωτοποριακός σαν λυκαυγές στη μέρα. 


Είμαι μονάχα έρωτας κι αγάπης μια ευχή. 


 


Γεράσιμος Μοσχόπουλος

 


Διαβάστε και την μετάφραση στα αγγλικά παρακάτω:


I am but… 


 


I am not storm or rain that strikes with heavy spite, 


Nor tears of prayer raised to an alien god above. 


I am not drop of water faint, still thirst I fight; 


I am a sob within the moan of infant love. 


 


I am not Aeolus’ sack that drives Odysseus far, 


Nor did I sow destruction like hurricane’s hand. 


I never flew through heavens, reaching heights bizarre; 


I am a breath in desert air, like Gandhi’s stand. 


 


I am not outer fire in Dante’s realm of pain, 


Nor blaze of summer flames that smother all the air. 


I do not turn to diamond what once was carbon plain; 


I am a candle in abyss that seeks the sun’s fair share. 


 


I am not crack of Earthquake’s wrath across the wall, 


I am not time’s conqueror, the oldest olive tree. 


I am not silence thunderous, nor verse’s hollow call, 


I am not rose of waiting, but meadow grass set free. 


 


I am not mother’s tender kiss, nor father’s hand, 


I am not elder’s final prayer before his end. 


I am not pioneer of dawn across the land; 


I am but love, and wish for love, my only friend.



Διαβάστε κι άλλα ποιήματα του Γεράσιμου Μοσχόπουλου εδώ

Σχόλια

Δημοφιλείς Αναρτήσεις