Ένα ταξίδι - ποίημα του Γεράσιμου Μοσχόπουλου
Ένα ταξίδι
Σ’ ένα ταξίδι μακρινό ως τις γνωστές τις Η.Π.Α.
Κάθισε δίπλα ακριβώς μια κοπελιά που κλαίει.
“Πες μου, τι τρέχει δεσποινίς;”, αυθόρμητα της είπα.
“Πού να σου τα εξιστορώ; Το μέσα μου με καίει!”.
“Η πτήση μας κρατά πολύ, πάρε τα ‘π’ την αρχή!”
“Η νόσος η επάρατη μου χτύπησε την πόρτα
κι ο σύζυγος εργάζεται απ’ το βράδυ στο πρωί,
Πηγαίνω για εγχείριση μόνη στη Μινεσότα”.
“Είπα πολλά για μένανε, πες κάτι και για σένα”.
“Με λέξεις ασχολούμαι εγώ, στιχάκια σκαριφίζω”.
“Θα ήταν όμορφο να πεις, να έγραφες για μένα!”.
“Ήδη μες στο μυαλό μοχθώ, τα λόγια δειγματίζω”.
“Είμαι μοδίστρα στη δουλειά, κουστούμι θα σου ράψω!
Αρκεί ν’ ακούσω στίχους σου στο ράδιο μία μέρα!”
“Θα προσπαθώ ολόψυχα, ποτέ μου δεν θα πάψω,
Τραγούδι σου να εισακουστεί στην χώρα σου και πέρα!”.
Λίγο κρασί την κέρασα, να πνίξουμε τον πόνο.
“Ας πιούμε στην υγεία μας, να πάνε κατ’ ευχήν!”.
“Και στις φιλίες που διαρκούν στον χώρο και στον χρόνο!”.
“Να γίνουνε τα πράγματα καλύτερα από πριν!”.
Η πτήση μας τελείωσε, χωρίσανε οι δρόμοι,
Η ποίηση είναι βάλσαμο κι εντέλει μας ενώνει...!
Γεράσιμος Μοσχόπουλος
Το ποίημα αυτό ανήκει στην ενότητα "Ποίηση Γεράσιμος Μοσχόπουλος".
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου