Γρανάζι είμαι ύστατο: ένα ποίημα του Γεράσιμου Μοσχόπουλου
Γρανάζι είμαι ύστατο
Γρανάζι είμαι ύστατο, τροχιά καθορισμένη.
Σε τρένο που συγκρούεται στης Λάρισας τα Τέμπη.
Ελπίζω μάταια να σωθώ σε μοίρα διαγεγραμμένη.
Το εκατό και δώδεκα S.O.S. μας εκπέμπει!
Οι σάρκες και τα σίδερα γίνανε μάζα μία.
Ψυχές δολοφονήθηκαν χωρίς τον δολοφόνο.
Ιθύνοντες φροντίσανε να σβήσουν τα στοιχεία.
Όποιος το σκέπτεται βαθιά, πένθος βιώνει μόνο.
Οι ράγες ποτιστήκανε με των αθώων αίμα.
Η νύχτα κείνη ήτανε σα ζώντας εφιάλτης.
Μακάρι να μην ίσχυε και να ΄ταν ένα ψέμα.
Βαρκάρη δεν τον πλήρωσε ο κάθε επιβάτης.
Και μόνο που το σκέφτομαι, το αίμα μου με βράζει.
Ακόμη ποιος να νοιάζεται για το στερνό γρανάζι;
Γεράσιμος Μοσχόπουλος
Το ποίημα "Γρανάζι είμαι ύστατο" ανήκει στην ενότητα ποίηση Γεράσιμου Μοσχόπουλου.
Πολύ συγκινητικό το ποίημα Γεράσιμε! Μπράβο!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ κ.Τάκη! :-P
Διαγραφή