Αν ήσουν - ποίηση του Γεράσιμου Μοσχόπουλου
Αν ήσουν
Αν ήσουν ένα χρώμα μου, θα ήτανε το μπλε.
Σα σμίξη του ορίζονται με θάλασσα μαζί.
Σα ν’ αγναντεύω τ’ άπειρο, κατάλαβες Θεέ;
Η ομορφιά απέραντη, συνάμα λυρική.
Αν ήσουν ένα άρωμα, θα ήταν γιασεμί.
Θα με πλημμύριζες παντού και μέχρι την νιρβάνα.
Την μυρωδιά σου πεθυμούν ακόμη κι οι νεκροί!
Εθιστικό σαν έρωτας, σαν μια μαριχουάνα.
Αν ήσουν κάποιος μαγικός και ξωτικένιος ήχος,
τζιτζίκι καλοκαιρινό θα ήσουν το χειμώνα!
Σαν είσαι σπάνια κι εκλεκτή σαν πρωτοπόρος στίχος!
Θα ήσουν η βασίλισσα σ’ όλο τον μελισσώνα!
Αν ήσουν αποτύπωμα σα χάδι μελτεμιού!
Τον Μάη θα με άγγιζες μες στα στενά Μυκόνου!
Πνοή στον πύργο τ’ Άιφελ θα ΄σουν του Παρισιού,
που μου χαρίζει ξεγνοιασιά και στάλες οξυγόνου!
Αν ήσουν κάποιο φαγητό, θα ήσουν αμβροσία.
Θα σε γευόντουσαν θεοί κι ένας θνητός: εγώ!
Στερνή μπουκιά θα χάριζε σ’ εμέ αθανασία!
Θα ίδρυα για σένανε λατρείας σου ναό!
Αν ήσουν έκτη αίσθηση, θα ήσουν ποτ πουρί:
το λυκαυγές τ’ Αυγερινού, στο χώμα μία στάλα,
θα μ΄ άγγιζες σα χνούδι σου, σα νότα θα ΄σουν μι,
σα γυριστρούλας όνειρο θα ήσουν μια φευγάλα!
Γεράσιμος Μοσχόπουλος
.webp)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου