Τυφλός που βρήκε φως - ποίηση του Γεράσιμου Μοσχόπουλου

 

Τυφλός που βρήκε φως

Είσαι γοργόνα ευειδής τα πέλαγα οργώνει. 

Όταν σ' ακούν να τραγουδάς σ' ωκεανούς βουτάνε. 

Σ' ένα νησί αγέρωχη στέκεις εκεί και μόνη. 

κι όλοι αυτοί που βούτηξαν τον Χάρο συναντάνε.

Είσαι γοργόνα λυγερή στις θάλασσες νυχτώνει. 

Τα κύματα χαρούμενα λιγάκι σ' ακουμπάνε. 

Κι εγώ τυφλός που βρήκε φως σ' αγάπη που σιμώνει.

Τα ίδια κύματα γοργά σ' εσένανε με πάνε. 

Ανέβα στο καράβι μου να βρούμε αραξοβόλι,

γιατί λιμάνι δίχως 'σε δε θέλω ν' αντικρίσω. 

Κι ας μην με ανταμώσουνε ποτέ ξανά οι μόλοι. 

Θ' απαρνηθώ τη νήσο μου μαζί να ταξιδεύω. 

Όλα τα πλάτη θάλασσας μ' εσένα να γυρίσω. 

Γιατί σ' αγάπη μας βαθιά ποντάρω και πιστεύω! 

Γεράσιμος Μοσχόπουλος 

Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα ποιήματα από τον Μοσχόπουλο Γεράσιμο, πατήστε εδώ.